poniedziałek, 3 października 2016

Jaki powinien być idealny szef?


Jakie cechy powinien mieć szef?
Jaki powinien być idealny szef?
Szef to trudny zawód. W książce dra Pawła Fortuny "Subiektywna psychologia biznesu" przeczytamy, że jest najtrudniejszym zawodem świata . Autorzy książki  „Psychologia szefa” przekonują nas, że: "Szef- to zawód, a nie powołanie lub nagroda za zasługi". 
Lars von Tier w filmie „Szef wszystkich szefów” pokazuje nam destrukcyjny obraz szefa, który swoje działania opiera na fałszu i grze psychologicznej. Istnienie lidera w tym przypadku jest tak na prawdę fikcją. W firmie nikt spośród pracowników nie wie, kto de facto jest szefem. Ravn- rzekomy koordynator (a tak na prawdę właściciel przedsiębiorstwa) ukrywa prawdę przed zespołem pracowniczym. Chcąc uniknąć odpowiedzialności za własne decyzje, przerzuca je na inne osoby. Tworzy iluzoryczną sytuację, by zaspokoić własne potrzeby. Kreuje rzeczywistość pracowniczą, która staje się w pewnym momencie tragikomiczna. Członkowie zespołu zaczynają gubić się w sieci chorych powiązań, gdzie osobą decyzyjną jest kolejny fikcyjnie wymyślony tzw. szef wszystkich szefów. Lider zespołu jest marionetką, osobą bez wizji, która nie potrafi podejmować trudnych decyzji oraz egzekwować ustalonych zasad wobec podwładnych..

Jaki zatem powinien być idealny szef?

Nawet specjaliści ds. rekrutacji chcą obecnie poznać opinie na ten temat. Dlatego pytanie o idealnego szefa staje się coraz bardziej powszechne podczas rozmowy kwalifikacyjnej.
Przeglądając liczne artykuły publikowane w przestrzeni internetowej możemy spotkać się z takimi uogólnionymi stwierdzeniami jak: szef powinien być dobrym strategiem, decyzje szefa powinny być przemyślane, szef powinien mieć odpowiednie przygotowanie. Zaś literatura przedmiotu wskazuje na kilka kluczowych cech, do których należą: jasno określona wizja i strategia działania, poczucie misji, umiejętność delegowania zadań, dążenie do realizacji wspólnych celów. Trudno byłoby nie zgodzić się z tymi założeniami.
W końcu szef bez jasno wytyczonej ścieżki, jest niczym żołnierz bez karabinu.
Eksperci w dziedzinie biznesu zgodnie twierdzą, że bycie liderem w czasach niepewności wymaga nie tylko umiejętności zarządzania, ale również przewodzenia zespołem pracowniczym. Dr Jacek Santorski podczas wykładu „Naturalne przywództwo” podkreśla: „Lider też zarządza relacjami między ludźmi". Z kolei dr Joanna Furnańczyk w artykule „Autentyczne przywództwo w dobie kryzysu” określa przywództwo, jako kluczowy element w funkcjonowaniu przedsiębiorstw, zaznaczając, że jego rola stale wzrasta. Obecnie o sukcesie organizacji decydują tworzący ją ludzie, a relacja szef- podwładny jest istotna, gdyż jej, jakość przekłada się bezpośrednio na kondycje firmy.
Dlatego duże znaczenie przypisuje się dziś koncepcji autentycznego przywództwa, w której lider postępuje zgodnie ze standardami moralno- etycznymi. Bruce Avolio i współpracownicy, opisują cztery kluczowe filary, wyznaczające standardy przywództwa autentycznego, do których należą: transparentność, samoświadomość, otwartość na informację zwrotną, etyczność/ moralność. Określają one sposób zachowania lidera. Zatem przywódca autentyczny darzy zaufaniem swoich podwładnych, co pomaga mu nawiązać szczerą i autentyczną relację z pracownikami. Potrafi również rozwijać pozytywne dyspozycje u swoich pracowników, takie jak: pewność siebie, optymizm czy nadzieja. Co z kolei buduje morale zespołu i przyczynia się do wspólnej realizacji celów i budowania zaangażowania. Innym ważnym aspektem jest również umiejętność kontrolowania negatywnych emocji przez lidera, które mogą destrukcyjnie wpływać na relacje w grupie. Wielu badaczy uważa, że warunkiem osiągnięcia takiego podejścia jest spójne zachowanie przywódcy we wszystkich sferach jego życia. Jeżeli lider zakłada przysłowiową „maskę” i w wielu sytuacjach pokazuje różne oblicza, to przestaje być szczerą i wiarygodną osobą, a autentyczne przywództwo staje się fikcją. Dlatego w powyższym obszarze nie ma miejsca na udawanie. Kolejny wymiar to samoświadomość, która oznacza poznanie swoich wartości, celów i talentów. Jeśli lider zna samego siebie (jest świadomy swoich mocnych i słabych stron) - wtedy jest w stanie skutecznie motywować do działania swoich pracowników. Staje się wówczas dla swoich podwładnych modelem do naśladowania. Trzecią cechą jest otwartość na informację zwrotną, która oznacza, że liderzy są otwarci zarówno na przyjmowanie odmiennego punktu widzenia innych osób, jak również potrafią słuchać swoich pracowników i zaakceptować ich krytyczne opinie.
Ostatni opisywany wymiar dotyczy sfery etyczno- moralnej. Przywódca autentyczny postępuje w zgodzie z przyjętymi wartościami oraz zasadami etycznymi. Zatem nie są one jedynie deklarowanym postulatem, a realnym wyznacznikiem postępowania w życiu. A jasno określony kręgosłup moralny jest ważnym czynnikiem wspierającym podejmowanie trudnych decyzji.
Dotychczas podkreślano, że lider powinien być osobą z charyzmą, gdyż to warunkuje jego efektywność w pracy z zespołem. Jednak szybko okazało się, iż jest szereg ważniejszych czynników, które określają skuteczne przywództwo. Dlatego powyższa koncepcja cieszy się dużym zainteresowaniem wśród praktyków biznesu. Jednakże jest to model idealny, do którego należy dążyć, a to wymaga długiej pracy nad sobą.
Tylko szczery i autentyczny szef będzie skutecznie budował zaangażowanie i lojalność swoich pracowników oraz zatrzyma ich na dłużej w swojej firmie.

Czy bycie szefem jest trudne?

Z pewnością tak. Gdyż szef oprócz zarządzania oraz przygotowania merytorycznego powinien dążyć do autentycznego, prawdziwego przywództwa i zarządzać tym, co de facto tworzy firmę, czyli.. ludźmi. Przecież, jakość relacji, atmosferę w pracy, zaangażowanie oraz morale pracowników buduje lider. A to wymaga od niego spójności wewnętrznej, samoświadomości, pracy nad sobą, dojrzałości oraz jasno określonych zasad moralno- etycznych. Co obecnie nie jest popularyzowane, gdyż wymaga czasu. My zaś funkcjonujemy w kulturze instant, gdzie pożądane są szybkie i skuteczne rozwiązania.
Twórca i założyciel Zary- Amancio Ortega, tak mawiał o swoich pracownikach: „Trzeba kochać ludzi, którzy z nami pracują- to obowiązek! Trzeba być blisko nich, interesować się ich problemami, ich domami, rodzinami, a nie tylko pracą. A w zamian oddadzą Ci wszystko”.


Bibliografia:

Covadonga, O. (2013). Zara. Prawdziwa historia sukcesu. Człowiek, który stworzył Zarę, Warszawa: Wyd. Ole.

Gut, J., Haman, W. (2004). Psychologia szefa, Gliwice: Wyd. Helion.

Fortuna, P. (2015). Szef- najtrudniejszy zawód świata, w: Fortuna, P., Subiektywna psychologia biznesu, Sopot: GWP.

Furnańczyk, J. (2011). Styl przywództwa w międzynarodowych przedsiębiorstwach motoryzacyjnych w świetle badań własnych, w: Furmańczyk, J., Kulturowe uwarunkowania przywództwa w międzynarodowych przedsiębiorstwach. Praca doktorska.

Furnańczyk, J. (2011). Autentyczne przywództwo w dobie kryzysu. Master of  Business Administration. 3 (11), s. 95-101.
Koźmiński, A. K. (2005) Zarządzanie w warunkach niepewności. Warszawa: PWN.

2 komentarze:

  1. Z przyjemością przeczytałam, chociaż już nie jestem "szefem", ostatni akapit - priorytetowy :) dziękuję

    OdpowiedzUsuń